Αντωνά για τη μητέρα της: «Τίποτα δεν μπορεί να με λυγίσει όσο η απουσία ενός ανθρώπου που αγαπάς» [εικόνες]

«Έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου… Να μην ξοδεύω τη ψυχή μου σε πράγματα που δεν έχουν ουσία».

Σε μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση, προχώρησε η Μαρία Αντωνά, μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram, το βράδυ της Πέμπτης 9 Ιουλίου. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιώργος Λιάγκας: Έγινε κουμπάρος με τη Μαρία Αντωνά στο πλάι του [εικόνες]

Συγκεκριμένα, η Ελληνίδα ραδιοφωνική παραγωγός, άνοιξε την καρδιά της στους διαδικτυακούς της ακόλουθους, μοιραζόμενη σκέψεις και συναισθήματα γύρω από το πρόσωπο, που, όπως η ίδια εξομολογείται, δεν θα πάψει ποτέ να της λείπει. 

Ο λόγος για τη μητέρα της, η οποία «έφυγε» από τη ζωή το 2024. 

Ανάμεσα στις σκέψεις που μοιράστηκε δημόσια η Μαρία Αντωνά, ανήρτησε και ένα στιγμιότυπο της μητέρας της. 

Στα stories της, λεγραψε τα εξής ακόλουθα: «Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως υπάρχουν πράγματα που μπορείς να αλλάξεις και πράγματα που πρέπει να μάθεις να κουβαλάς. Αυτό που με πονάει πραγματικά δεν είναι μια γνώμη, ένα σχόλιο ή μια δυσκολία. Είναι μόνο όσα δεν μπορώ να αλλάξω. Το ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω τον άνθρωπο που μου λείπει περισσότερο. Τη μαμά μου. Από τότε, όλα τα υπόλοιπα απέκτησαν τη σωστή τους διάσταση. Τίποτα δεν μπορεί να με τρομάξει όσο η απώλεια. Τίποτα δεν μπορεί να με λυγίσει όσο η απουσία ενός ανθρώπου που αγαπάς». 

«Έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου… Να μην ξοδεύω την ψυχή μου σε πράγματα που δεν έχουν ουσία. Να μη δίνω δύναμη σε ανθρώπους που δεν αξίζουν την ηρεμία μου. Να μην αφήνω την κακία των άλλων να αλλοιώνει αυτό που είμαι εγώ. Το μόνο που θέλω είναι να κρατήσω την ψυχή μου καθαρή. Γιατί μόνο εγώ ξέρω πόσο μου κόστισε για να παραμείνει έτσι». 

«Και κάτι ακόμη που έμαθα… Ποτέ δεν ξέρεις τι κουβαλάει ένας άνθρωπος μέσα του. Η δύναμη που δείχνει προς τα έξω δεν σημαίνει ότι μέσα του δεν έχει ραγίσει χίλιες φορές. Ο καθένας παλεύει τις δικές του μάχες, θρηνεί τις δικές του απώλειες και βρίσκει τον δικό του τρόπο να συνεχίζει. Άλλος μιλάει, άλλος σωπαίνει, άλλος χαμογελά. Μα το χαμόγελο δεν είναι πάντα απόδειξη ότι η ψυχή δεν πονάει».