Γωγώ Αλεξανδρινού: "Έχουμε ταυτίσει τον καρκίνο με τον θάνατο, ενώ δεν είναι έτσι τα πράγματα"

Τι λέει για την περιπέτεια με την υγεία της

Η Γωγώ Αλεξανδρινού δεν τα βάζει κάτω εύκολα και στα δύσκολα δεν τα παρατά, τα δίνει όλα για όλα. Κάπως έτσι διαχειρίστηκε και το πρόσφατο πρόβλημα της υγείας της. Καρκίνος στον θυρεοειδή. Η παρουσιάστρια της "Ανοιχτής Γραμμής" στο ΣΙΓΜΑ μίλησε στο περιοσικό "Celebrity" για την περιπέτεια με την υγεία της:  

Σε πετυχαίνουμε σε μια περίεργη φάση της ζωής σου. Πρόσφατα πέρασες μια δύσκολη περιπέτεια με την υγεία σου. Πώς βίωσες αυτή την εμπειρία;
Τα προβλήματα υγείας που σου χτυπούν την πόρτα σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα και συνάμα σου υπενθυμίζουν ότι ουδείς είναι άτρωτος. Κοιτάζοντας πίσω, μιας και σήμερα συμπληρώνονται δύο μήνες από την ημέρα που χειρουργήθηκα και κάνοντας τον απολογισμό μου, εκτιμώ ότι ήμουν ψύχραιμη και σε κάποιες περιπτώσεις υπέρ του δέοντος συγκροτημένη. Δεν επρόκειτο, σίγουρα, για θέμα ζωής και θανάτου, για να δικαιούμαι να πω ότι ήμουν γενναία και άλλα τέτοια εύηχα, αλλά αναγνωρίζω στον εαυτό μου ότι το αντιμετώπισα αισιόδοξα, χωρίς να με πάρει από κάτω. Είχα, εξάλλου, ένα παιδί και μια οικογένεια που ζει σε άλλη χώρα να σκεφτώ, οπότε δεν έμεναν και πολλά περιθώρια για δράματα…
Πώς ανακάλυψες το πρόβλημα και ποιες ήταν οι πρώτες σου σκέψεις;
Δεν είχα καμία ένδειξη ή σύμπτωμα. Εντόπισα ένα λίπωμα στην κάτω γνάθο και κατά τη διερεύνησή του ήταν τυχαίο εύρημα η κακοήθεια στον θυρεοειδή. Δεν σου κρύβω ότι στεναχωρήθηκα στο άκουσμα της διάγνωσης και ήθελα να μάθω αμέσως όλες τις λεπτομέρειες για τη χειρουργική αντιμετώπιση, αλλά και το μετά, όπως τις απαιτούμενες θεραπείες και όλα τα σχετικά. Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να αναζητήσω στο διαδίκτυο το προσδόκιμο ζωής και τα ποσοστά ίασης, αν και αμέσως ο γιατρός μου, μού είχε εξηγήσει. Όχι για μένα. Στο επίκεντρο της σκέψης μου ήταν η κόρη μου. Δυστυχώς, έχουμε ταυτίσει τον καρκίνο με τον θάνατο, ενώ δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Φοβήθηκες για τη ζωή σου;
Αφότου ενημερώθηκα, όχι, ούτε για μια στιγμή. Αρχικά, όμως, ένα τσίμπημα στο στομάχι το ένιωσα.
Τι σε έκανε να μη λείψεις, σχεδόν, καθόλου από την εκπομπή σου "Ανοιχτή Γραμμή" στο ΣΙΓΜΑ;
Αν έμενα στο κρεβάτι ή στο σπίτι το προβλεπόμενο από την αναρρωτική μου άδεια διάστημα, τότε θα αρρώσταινα πραγματικά. Πιστεύω ότι η ψυχολογία είναι το Α και το Ω.  Δεν ήθελα να μπω στον ρόλο της άρρωστης. Στεκόμουν μια χαρά στα πόδια μου, είχα ενέργεια, ήμουν σχετικά παρουσιάσιμη, οπότε επέστρεψα πολύ πριν την ώρα μου και παρά τις αντιρρήσεις του γιατρού μου. Επίσης, ήταν ένας τρόπος να αποδείξω στην οικογένεια και τους φίλους μου ότι είμαι καλά, απαλλάσσοντάς τους από την έγνοια.
Είσαι, θα έλεγες, στρατιώτης στη δουλειά σου; 
Είναι κι αυτό ένας παράγοντας. Δεν θέλω να απουσιάζω, δεν θέλω να επιβαρύνω, δεν θέλω ειδική μεταχείριση ακόμη και σε τέτοιες στιγμές. Δεν ήθελα, σίγουρα, να είμαι αντιαισθητικό θέαμα, αλλά τα φουλάρια με κάλυψαν πλήρως τις πρώτες ημέρες.
Έχοντας ένα ανήλικο κοριτσάκι, μπορείς να μας πεις πώς εξηγεί μια μητέρα στο παιδί της ένα τόσο σοβαρό ζήτημα;
Λέγοντας την αλήθεια απλοποιημένη, διαφορετικά χάνεσαι στα ψέματα.  Επίσης, τα παιδιά σήμερα είναι πολύ ώριμα και μπορείς να συνεννοηθείς άψογα μαζί τους, αρκεί να το θέλεις και να το επιλέξεις. Συμφωνήσαμε με τον πατέρα της τον δρόμο της απόλυτης αλήθειας. Υπήρχε πάντα και το ενδεχόμενο να ακούσει κάτι στο σχολείο, άρα γιατί να μην το μάθει από εμάς;
Ήταν μια ευκαιρία για σένα να κάνεις επαναξιολόγηση της ζωής σου αλλά και των γύρων σου;
Επανέρχεσαι στην πραγματικότητα. Ανέκαθεν ήταν το μότο μου το «υγεία πάνω απ’ όλα», οπότε δεν άλλαξαν και πολλά στη φιλοσοφία μου. Σε ό,τι αφορά τους γύρω μου εισέπραξα αγάπη και επειδή ξέρω ποιους έχω δίπλα μου δεν αμφέβαλλα δευτερόλεπτο γι’ αυτό.
Ποιοι ήταν δίπλα σου από την πρώτη στιγμή;
Ο Χαράλαμπος, οι οικογένειές μας και οι φίλοι μου.
Η εμπειρία αυτή σας έφερε ακόμη πιο κοντά με τον Χαράλαμπο;
Αλίμονο αν χρειάζεται μια αρρώστια, για να έρθουν δύο άνθρωποι πιο κοντά. Ήμασταν ήδη κοντά, γι’ αυτό το περάσαμε μαζί όσο πιο ανώδυνα γινόταν.