Με γιορτινή διάθεση, η Κάτια Θεοδότου, ανοίγει το σπίτι της στη Λεµεσό και µιλά για τη νέα χρονιά!

Η οικογένεια και η μεγάλη της αδυναμία, ο εγγονός της

Είναι από τις γυναίκες που ξεχωρίζουν για τη γεµάτη ψυχή και τα καθαρά τους µάτια. Μάτια που όταν σε κοιτούν, διακρίνεις µέσα τους την ευτυχία. Άλλωστε, ο Τσέχωφ είπε κάποτε πως "στον άνθρωπο όλα πρέπει να είναι ωραία: και το πρόσωπο και η ενδυµασία και η ψυχή και οι σκέψεις". Αυτό ακριβώς είναι και η Κάτια Θεοδότου, η οποία πέραν από µια ισχυρή προσωπικότητα, είναι µητέρα, σύζυγος και γιαγιά. Η Κάτια Θεοδότου  υποδέχθηκε στο σπίτι της, στη Λεµεσό τη "Madame Figaro", µε ένα πλατύ χαµόγελο, αληθινή και γεµάτη χαρά. "∆εν ξέρω αν είµαι η χαρά της ζωής όπως λέτε, ελπίζω όµως να δίνω χαρά στους ανθρώπους που αγαπώ και στους γύρω µου. Γενικά είµαι ένας άνθρωπος που αγαπά τη ζωή και θέλω να τη ζω έντονα. Προσπαθώ να µην αφήνω στιγµές 'άδειες' και ανεκµετάλλευτες. Να µην αφήνω τη ζωή µου να κυλά από δίπλα µου και εγώ να τη βλέπω σαν απλός θεατής. Θέλω να απολαµβάνω την κάθε στιγµή. Το κάθε λεπτό µετρά". Αν και βέρα Λευκωσιάτισα, η ίδια από τα 22 της ζει στη Λεµεσό. "Αν µε ρωτήσεις τι είµαι, δεν ξέρω τι να σου απαντήσω, αφού το πιο µεγάλο µέρος της ζωής µου το πέρασα στη Λεµεσό. Στη Λευκωσία βέβαια είναι ο πατέρας µου και τα δύο µου αδέλφια. Τελικά είµαι και τα δύο! Η καρδιά µου είναι στη Λευκωσία και η ψυχή µου είναι Λεµεσιανή. ∆ιότι όντως η Λεµεσός είναι µία πόλη µε πολλή ψυχή".

Βρισκόµαστε τετ-α-τετ, σε µία άκρως γιορτινή ατµόσφαιρα. Τα Χριστούγεννα είναι µία περίοδος που αγαπά ιδιαίτερα, ενώ της αρέσει να επιµελείται και το στολισµό του σπιτιού της. "Τα Χριστούγεννα, προϋποθέτουν µια διαδικασία που αρχίζει νωρίς τον Νοέµβριο. Βάζω µουσική και στολίζω δυο δέντρα πάντα το ένα διαφορετικό από το άλλο. Φέτος βέβαια ήταν διπλή η διαδικασία αφού στόλιζα εγώ από τη µια και χαλούσε ο Νικόλας από την άλλη", µου λέει αναφερόµενη στον εγγόνο της και οµολογεί πως είναι χαζογιαγιά. "Είµαι χαζογιαγιά και µε πατέντα µάλιστα! Λιώνω όταν βλέπω τον Νικόλα. Είµαι όµως και αυστηρή µαζί του -ή τουλάχιστον προσπαθώ να είµαι- µιας και πιστεύω ότι τα παιδιά πρέπει να ξέρουν και να έχουν όρια. Πολλές φορές ενώ θέλω να τον 'επαναφέρω' σε τάξη, προσπαθεί να µε κοιτάξει µέσα στα µάτια για να µε 'µετρήσει' και πάντα κρύβοµαι για να µην αντιληφθεί ότι είµαι λυµένη στα γέλια".

Για την Kάτια Θεοδότου, η οικογένεια είναι το Α και το Ω και οι γιορτές αποτελούν γι' αυτήν µία ωραία ευκαιρία ώστε να µαζευτούν όλοι µαζί.  "Παραδοσιακά το τραπέζι των Χριστουγέννων αναλάµβανε πάντα η µητέρα µου. Τα δύο τελευταία χρόνια όµως, από τότε που την έχασα, ανέλαβα εγώ την ευθύνη να µαγειρεύω τα φαγητά της, όπως ακριβώς τα έκανε και εκείνη. Αρχίζουµε πάντα µε µια σούπα που έφτιαχνε η γιαγιά µου, µετά η µητέρα µου και τώρα εγώ και ελπίζω να συνεχίσει και η Ελίνα την παράδοση. Είναι ένα είδος αυγολέµονης, µε ντοµάτα και αρνί. Και µετά ακολουθεί βέβαια η γαλοπούλα, η γέµιση κ.λπ.". Η αγάπη της για τη µαγειρική είναι γνωστή, ενώ όπως µου εξοµολογείται, η µαγειρική είναι κάτι που την ξεκουράζει και την κάνει να νιώθει δηµιουργική. "Σπάνια χρησιµοποιώ βιβλία µαγειρικής, γιατί εάν κάποιος έχει την τεχνική µπορεί να φτιάξει από µόνος του οτιδήποτε και να το προσαρµόσει στο γούστο του".

Καθώς µιλούµε η µατιά µου, πέφτει στις φωτογραφίες των παιδιών της, της Ελίνας και του Γιώργου. Τη ρωτώ για τη σχέση τους και τα µάτια της λάµπουν. "Όλες οι σκέψεις, οι πράξεις, οι αποφάσεις µου, είχαν πάντα γνώµονα το καλό των παιδιών µου. Αυτό µετρούσε για µένα πιο πολύ από καθετί άλλο. Πιο πολύ και από τον εαυτό µου" µου λέει για τα παιδιά της, µε τα οποία έχει κτίσει µία υπέροχη σχέση. "Είµαστε δεµένοι µεταξύ µας. Συζητούµε τα πάντα ως φίλοι. Τον Γιώργο τον καµαρώνω. Χαίροµαι που βλέπω ότι είναι σε καλό δρόµο µε συγκέντρωση, πείσµα και δύναµη. Είµαι πολύ περήφανη για τον γιο µου". Όσο δε για την Ελίνα, η σχέση µάνας-κόρης έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. "Με την Ελίνα είµαστε αυτοκόλλητες. Πιο ίδιες δεν θα µπορούσαµε να είµαστε. Αγαπάµε τα ίδια πράγµατα, την τέχνη, τη µουσική, τη µόδα και σκεφτόµαστε µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Η σχέση µας είναι πολύ προβλέψιµη, αφού πάντα ξέρω τι θα πει και ξέρει και η Ελίνα τι θα απαντήσω. Έχουµε πολλές στιγµές γέλιου µεταξύ µας". Τη ρωτώ εάν υπάρχουν έντονες στιγµές διαφωνίας ανάµεσά τους. "Για την Ελίνα είµαι και ο πιο αυστηρός κριτής. ∆εν της χαρίστηκα ποτέ και πάντα θα της λέω αυτό που νιώθω και αυτό που πιστεύω σωστό. Είµαι περήφανη και για τα δύο µου παιδιά και είναι µεγάλη ανακούφιση για µία µητέρα, να βλέπει τα παιδιά της να προχωρούν στη ζωή µε βάσεις γερές, µε ήθος και µε δύναµη".

Καθώς συζητούµε µου έρχεται στο µυαλό η ρήση "νους υγιής εν σώµατι υγιεί". Τη ρωτώ για τη σχέση της µε τη γυµναστική, αφού η ίδια διαθέτει ένα από τα πιο καλογυµνασµένα σώµατα. "Η γυµναστική για µένα είναι τρόπος ζωής. ∆εν την είδα ποτέ ως αγγαρεία. Είναι χαρά και ευχαρίστηση που µου δίνει ενέργεια και ζωτικότητα. Γυµνάζοµαι 3-4 φορές την εβδοµάδα. Είναι ο µόνος τρόπος για να διώξω το άγχος και να φορτίσω τις µπαταρίες µου". Κλείνοντας την υπέροχη συνοµιλία µας, της ζητώ να µου δώσει µία ευχή για το 2017. "Εύχοµαι υγεία για τους ανθρώπους που αγαπώ αλλά και βέβαια για όλο τον κόσµο. Και αν υπάρχει υγεία, στο χέρι µας είναι να υπάρχει και η ευτυχία"