Πέντε γυναίκες, πέντε ιστορίες, ένα κορίτσι μέσα τους.
Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, ζητήσαμε από πέντε γνωστές Κύπριες να συμμετάσχουν στο project μας και να γυρίσουν για λίγο πίσω στον χρόνο. Να θυμηθούν τα όνειρα που είχαν ως παιδιά, τις προσδοκίες, τους φόβους και τις μικρές υποσχέσεις που έδιναν κάποτε στον εαυτό τους. Τι θα έλεγε άραγε το μικρό κορίτσι που ήταν κάποτε, αν έβλεπε τη γυναίκα που έχουν γίνει σήμερα; Θα ένιωθε περηφάνια; Θα χαμογελούσε με τρυφερότητα ή θα της ψιθύριζε να συνεχίσει να ονειρεύεται ακόμη πιο δυνατά;
Μέσα από τις απαντήσεις τους ξεδιπλώνονται ιστορίες ωριμότητας, επιμονής και αυτογνωσίας. Οι ίδιες μοιράζονται τι θα συμβούλευαν τον μικρό τους εαυτό, αλλά και τι εύχονται να γνωρίζουν όλα τα κορίτσια που μεγαλώνουν σήμερα.
Είναι μια υπενθύμιση ότι κάθε γυναίκα κουβαλά μέσα της το παιδί που κάποτε ονειρεύτηκε έναν κόσμο γεμάτο δυνατότητες και ίσως τελικά, αυτό το παιδί να είναι ο πιο περήφανος κριτής της ζωής της.
Δήμητρα Μακρυγιάννη – Παρουσιάστρια

«Αν έκλεινα τα μάτια μου τώρα, θα πήγαινα στην παιδική μου ηλικία στην Αθήνα, στο σπίτι όπου γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Κάτι που νοσταλγώ πολλές φορές και κλείνω τα μάτια και το φέρνω στο μυαλό μου είναι εκείνα τα πολύ όμορφα απογεύματα μετά το σχολείο, μετά το μεσημεριανό φαγητό που τότε, εκείνες τις εποχές καθόμασταν όλοι μαζί στο τραπέζι».
«Δύο συμβουλές θα έδινα στον μικρό μου εαυτό. Η πρώτη είναι να ζει την κάθε στιγμή όσο πιο δυνατά γίνεται […] Και η δεύτερη συμβουλή ήταν να μην αγχώνεται».
Μαρίλια Χαριδήμου – Ηθοποιός

«Αν έκλεινα τα μάτια μου τώρα, θα μεταφερόμουν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού, όπου εκεί μεγαλώσαμε. Για εμένα αυτό είναι comfort zone. Ένα Σάββατο μεσημέρι, όπου τρώμε όλοι μαζί, γύρω από το τραπέζι».
«Θα ήθελα να πω στα κορίτσια που μεγαλώνουν σήμερα, ας κάνουν μία παύση από αυτήν την πολύβουη ζωή που ζουν, με ό,τι συνεπάγεται, με τα social media. Να ζουν τη στιγμή και την παιδικότητά τους».
Γιώτα Δαμιανού – Παρουσιάστρια

«Η πρώτη ανάμνηση που μου έρχεται, κλείνοντας τα μάτια, είναι στο σπίτι της γιαγιάς μου, που μεγάλωσα. Με τις μυρωδιές, το χαμόγελο της».
«Σίγουρα, αυτό που θα έλεγα στον παιδικό μου εαυτό, αν μπορούσα να γυρίσω πίσω να τον συμβουλέψω είναι ‘μην φοβάσαι κι όλα θα πάνε καλά κάποια στιγμή’... Νομίζω θα ήταν πολύ περήφανη η μικρή Γιώτα».
Σύλβια Μαυροπούλου – Επιχειρηματίας

«Αν έκλεινα τα μάτια μου τώρα, νομίζω, θα ήμουν στην παραλία στο Grecian Bay με τις αδερφές μου, να τρέχουμε, να παίζουμε και να ρίχνουμε άμμους η μία στην άλλη».
«Θα συμβούλευσα τον μικρό μου εαυτό να απολαμβάνει την κάθε ημέρα και όλα έρχονται. Θα ήλπιζα ότι το Συλβάκι, θα ήταν πολύ περήφανο για εμένα και για τα πράγματα που έχουν γίνει στη ζωή και για όλα που έρχονται».
Χάρις Πότσου – Event Planner

«Τα παιδικά μου χρόνια ήταν όμορφα, ήρεμα, αγαπησιάρικα. Μεγάλωσα με πάρα πολλή αγάπη, με μία οικογένεια πάρα πολύ δεμένη, άρα έχω να θυμάμαι όμορφες οικογενειακές ‘ζεστές’ αναμνήσεις».
«Μπορεί να είμαι ένας θετικός άνθρωπος, αλλά δεν παύω να έχω περάσει αρκετές δοκιμασίες στη ζωή μου που θεωρώ ότι αυτές με έκαναν να είμαι αυτή που είμαι σήμερα… να παλεύω, να μην τα βάζω κάτω ποτέ».
Το project για την Ημέρα της Γυναίκας στηρίζει η Davines Cyprus
Θερμές ευχαριστίες στο The Landmark Nicosia, Autograph Collection για την παραχώρηση της Προεδρικής σουίτας για την κινηματογράφηση.
Βιντεογράφηση/Φωτογράφηση: Podit.cy
Μακιγιάζ: Ιlona Garamvölgyi